Ποιες είναι οι θεραπείες για την ΧΑΠ;

Ποιες είναι οι θεραπείες για την ΧΑΠ;

Το σταμάτημα του καπνίσματος είναι η ποιο σημαντική θεραπεία. Μπορεί να μην χρειάζεται καμία άλλη θεραπεία αν η πάθηση είναι στα αρχικά στάδια και τα συμπτώματα είναι ήπια.

Αν τα συμπτώματα είναι σοβαρά και σας προκαλούν προβλήματα, μία ή και περισσότερες από τις ακόλουθες θεραπείες μπορεί να σας βοηθήσει. Σημείωση: Οι θεραπείες δε μπορούν να γιατρέψουν την ΧΑΠ. Η θεραπεία στοχεύει στην υποχώρηση και ανακούφιση των συμπτωμάτων. Επίσης, μερικές θεραπείες μπορούν να αποτρέψουν ορισμένες εξάρσεις των συμπτωμάτων. Ως γενικός κανόνας, μία δοκιμαστική περίοδος 1-3 μηνών για μια θεραπεία μπορεί να δείξει αν αυτή βοηθάει ή όχι. Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί μετά την δοκιμαστική περίοδο αν βοηθάει ή να διακοπεί να δεν βελτιώνει την κατάσταση των συμπτωμάτων.

Συσκευές εισπνοής με βραχείας δράσης Βρογχοδιασταλτικά

Συχνά χορηγείται μια συσκευή με βρογχοδιασταλτικό φάρμακο. Αυτό χαλαρώνει τους μύες στους αεραγωγούς (βρόγχους) και τους ανοίγει (διαστέλλει) όσο το δυνατόν πιο πολύ. Περιλαμβάνουν:
• Συσκευές εισπνοής με Β-διεγέρτες. Για παράδειγμα, σαλβουταμόλη και τερβουταλίνη.
• Συσκευές εισπνοής με ανταγωνιστές των μουσκαρινικών υποδοχέων. Για παράδειγμα, βρωμιούχο ιπρατρόπιο.

Αυτές οι συσκευές εισπνοής είναι αποδοτικές σε μερικούς ανθρώπους αλλά όχι σε άλλους. Συνήθως τα συμπτώματα του λαχανιάσματος και της δύσπνοιας υποχωρούν μέσα σε 5-15 λεπτά με την χρήση Β-διεγέρτη και μέσα σε 30-40 λεπτά με την χρήση αντιμουσκαρινικών. Η επίδραση και από τους δύο τύπους συνήθως διαρκεί 3-6 ώρες. Μερικοί άνθρωποι με ήπιας ή μέτρια μορφής συμπτώματα χρειάζονται την συσκευή εισπνοής μόνο όταν εμφανίζεται το λαχάνιασμα ή η δύσπνοια. Μερικοί ασθενείς χρειάζονται να χρησιμοποιούν συσκευή εισπνοής ανά τακτά διαστήματα. Οι Β-διεγέρτες και οι ανταγωνιστές των μουσκαρινικών υποδοχέων λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο. Η χρήση και των δύο μπορεί να βοηθήσει μερικούς ασθενείς καλύτερα από την χρήση του ενός ή του άλλου μεμονωμένα.

Συσκευές εισπνοής με μακράς δράσης βρογχοδιασταλτικά

Αυτές περιλαμβάνουν τους Β-διεγέρτες φορμοτερόλη και σαλμετερόλη και το αντιμουσκαρινικό τιοτρόπιο. Λειτουργούν παρόμοια με τις βραχείας δράσεις συσκευές εισπνοής αλλά η κάθε δόση έχει επίδραση για τουλάχιστον 12 ώρες. Μπορούν να χορηγηθούν αν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν αρκετά μετά την χρήση των βραχείας δράσης βρογχοδιασταλτικών.

Κάποιες φορές μπορεί να χορηγηθεί ένας συνδυασμός βραχείας δράσης και μακράς δράσεις συσκευών εισπνοής. Μερικές φορές χορηγείτε συνδυασμός και των δύο ειδών μακράς διάρκειας συσκευών εισπνοής. Αυτό γίνεται κυρίως σε ανθρώπους με πιο έντονα συμπτώματα ή σε ανθρώπους που έχουν συχνά εξάρσεις συμπτωμάτων.

Συσκευή εισπνοής με κορτικοστεροειδή

Μια συσκευή εισπνοής με στεροειδή μπορεί να χορηγηθεί επιπρόσθετα στις συσκευές εισπνοής με βρογχοδιασταλτικά αν έχετε έντονη ΧΑΠ ή αν έχετε συχνά εξάρσεις συμπτωμάτων. Τα στεροειδή βοηθούν στην υποχώρηση της φλεγμονής στους αεραγωγούς. Υπάρχουν αρκετές μάρκες συσκευών εισπνοής με στεροειδή. Μια συσκευή εισπνοής με στεροειδή μπορεί να μην έχει μεγάλη επίδραση στα συνήθη συμπτώματα αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθούν βοηθητικά για την αποτροπή των παροξύνσεων της ΧΑΠ.

Ταμπλέτες με βρογχοδιασταλτικά

Αυτές περιέχουν φάρμακα όπως η θεοφυλλίνη που ‘ανοίγουν τους αεραγωγούς’. Οι παρενέργειες είναι συχνό φαινόμενο και συνήθως συνιστούνται οι συσκευές εισπνοής. Όμως για μερικούς ανθρώπους είναι δύσκολη η χρήση των συσκευών εισπνοής και οι ταμπλέτες είναι εναλλακτική επιλογή. Επίσης μπορούν να χορηγηθούν επιπρόσθετα στις παραπάνω θεραπείες σε περιπτώσεις έντονων συμπτωμάτων.

Ταμπλέτες με κορτικοστεροειδή

Μία σύντομη αγωγή με ταμπλέτες μπορεί μερικές φορές να χορηγηθεί σε ανθρώπους που έχουν έντονη έξαρση λαχανιάσματος και δύσπνοια (συχνά κατά την διάρκεια αναπνευστικής λοίμωξης). Βοηθούν μειώνοντας την φλεγμονή των αεραγωγών που δημιουργείται από λοιμώξεις του αναπνευστικού. Η χρήση ταμπλετών με στεροειδή για μακρά διάρκεια συνήθως δεν προτείνεται λόγω των σοβαρών παρενεργειών που μπορούν να παρουσιαστούν.

Βλεννολυτικά φάρμακα

Βλεννολυτικά φάρμακα όπως η καρβοκυστεϊνη κάνουν το φλέγμα πιο ρευστό και πιο εύκολο στο να απομακρυνθεί από τους αεραγωγούς με τον βήχα. Αυτό έχει και επίδραση κατ’ επέκταση στο να είναι λιγότερο εύκολο για τα βακτήρια να μολύνουν το φλέγμα και να προκαλέσουν λοιμώξεις. Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν τα βλεννοτολυτικά φάρμακα τείνουν να έχουν λιγότερες παροξύνσεις συμπτωμάτων της ΧΑΠ. Χρειάζεται σταθερή αγωγή ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να έχουν επίδραση και συνήθως χορηγούνται σε ανθρώπους με μέτριας ή έντονης μορφής ΧΑΠ και που έχουν συχνές παροξύνσεις των συμπτωμάτων τους.

Αντιβιοτικά

Μία σύντομη αγωγή με αντιβιοτικά χορηγείται συχνά αν έχετε λοίμωξη του αναπνευστικού ή αν έχετε έξαρση συμπτωμάτων που μπορεί να έχει προκληθεί από αναπνευστική λοίμωξη.

Οξυγόνο

Μπορεί να βοηθήσει μερικούς ανθρώπους με έντονα συμπτώματα. Δεν βοηθάει σε όλες τις περιπτώσεις. Αν μπορεί να γίνει χρήση, το οξυγόνο χρειάζεται να χορηγείτε 16-20 ώρες την μέρα για να υπάρξει όφελος. Δεν πρέπει να καπνίζετε για να μπορείτε να δοκιμάσετε αυτήν την θεραπεία. Υπάρχει σημαντικός κίνδυνος πυρκαγιάς όταν χρησιμοποιείτε οξυγόνο και καπνίζετε.

Χειρουργική

Αυτή είναι μία επιλογή σε πολύ λίγες περιπτώσεις. Για παράδειγμα η αφαίρεση ενός μέρους του πνεύμονα που είναι πλέον άχρηστο μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα. Γίνετε μελέτη της μεταμόσχευσης πνεύμονα αλλά δεν είναι ρεαλιστική επιλογή στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων.

Θεραπεία παρόξυνσης των συμπτωμάτων

Αν έχετε έξαρση των συμπτωμάτων, πρέπει να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας για την αύξηση της δόσης της κανονικής σας θεραπείας ή/και να προσθέσετε ενδεχομένως κάποια συμπληρωματική μορφή θεραπείας για την διάρκεια της έξαρσης. Για παράδειγμα, η αύξηση της δόσης στην συσκευή εισπνοής σας ή επιπρόσθετη χορήγηση ενός άλλου τύπου συσκευής εισπνοής για την διάρκεια της έξαρσης. Επίσης συχνά μία σύντομη αγωγή με αντιβιοτικά ή/και ταμπλέτες με στεροειδή μπορούν να χορηγηθούν για την καταπολέμηση των συμπτωμάτων της παρόξυνσης.

Αν έχετε συχνές εξάρσεις τότε ο γιατρός σας μπορεί να σας συμβουλέψει για ένα πλάνο αυτοδιαχείρισης της φαρμακευτικής αγωγής. Αυτό είναι ένα πλάνο που θα σας αναφέρει τι πρέπει να κάνετε όταν εμφανίζετε μία παρόξυνσης. Για παράδειγμα μπορεί να σας συμβουλεύει για το πόσο πρέπει να αυξήσετε τις δόσεις στις συσκευές εισπνοής που χρησιμοποιείτε όταν αυτό χρειάζεται. Επίσης μπορεί να έχετε αντιβιοτικά ή/και ταμπλέτες με στεροειδή για να ξεκινήσετε μια σύντομη αγωγή αμέσως μόλις εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα της έξαρσης. Τέλος μπορεί αν τα συμπτώματά σας κρίνονται ανησυχιτικά, να σας συσταθεί η προσέλευση στο τμήμα επειγόντων ενός νοσοκομείου.